[32.3] Neque enim muliebres umquam inimicitias mihi gerendas putavi, praesertim cum ea quam omnes semper amicam omnium potius quam cuiusquam inimicam putaverunt.

[33] Sed tamen ex ipsa quaeram prius utrum me secum severe et graviter et prisce agere malit an remisse et leniter et urbane. Si illo austero more ac modo, aliquis mihi ab inferis excitandus est ex barbatis illis non hac barbula, qua ista delectatur, sed illa horrida, quam in statuis antiquis atque imaginibus videmus, qui obiurget mulierem et pro me loquatur, ne mihi ista forte suscenseat. Exsistat igitur ex hac ipsa familia aliquis ac potissimum Caecus ille; minimum enim dolorem capiet, qui istam non videbit.  Qui profecto, si exstiterit, sic aget ac sic loquetur: "Mulier, quid tibi cum Caelio, quid cum homine adulescentulo, quid cum alieno? Cur aut tam familiaris huic fuisti, ut aurum commodares, aut tam inimica, ut venenum timeres? Non patrem tuum videras, non patruum, non avum, non proavum, non abavum, non atavum audieras consules fuisse;

Notes

Cicero conjures up the image of Clodia's ancestor, Appius Claudius Caecus (censor 312 BC). This technique is know as prosopopoeia or a 'speech in character' by which someone long dead is made to comment on the events at hand. It was a feature of the 'grand style' in Roman oratory and excited the imagination of ancient critics.

Click on the links below for performances of Cicero, pro Caelio 33-34. The website 'Peforming Cicero' gives further links to the Latin/English versions of this section of the speech.

 

 

 

Powered by liveSite Get your free site!